Dutch

Henri

Uitgelaten (1)

Mensen. Daar draait alles om in mijn werk bij Ontmoeting Epe. Prachtig werk, daar niet van. Maar qua vrijwilligerswerk besloot ik het eens over een andere boeg gooien: honden. Zelf hadden we jarenlang honden, maar op dit moment is dat praktisch niet zo handig. Ik miste het wel, een hond in huis en lange wandelingen in het bos.

Maar voor wie denkt in mogelijkheden zijn er altijd kansen. In dit geval bij het plaatselijke dierenasiel. En zo maak ik al een paar jaar lang twee keer per week lange boswandelingen met een ‘hond-met-een-rugzak’. Een win-winsituatie. Ik geniet van de hond en van het bos en ik doe eens iets heel anders. De hond went aan het omgaan met mensen, wordt gaandeweg wat socialer en vindt hopelijk uiteindelijk een nieuw thuis.

Eerlijk is eerlijk: ik begin steeds meer overeenkomsten te zien tussen mijn werk bij Ontmoeting en het vrijwilligerswerk bij het dierenasiel. De gevolgen van een moeizame start en een pijnlijk verleden. De moeite of het onvermogen om te voldoen aan wat er van je verwacht wordt. Angst, wantrouwen en onbegrepen gedrag. De hindernissen bij het ‘resocialiseren’ en de do’s en don’ts.

In de column ‘Uitgelaten’ neem ik je mee in de wereld van de asielhond. Een andere invalshoek kan soms helpen om weer eens fris naar je werk te kijken.

En vooral: naar jezelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *