Dutch

Erika

Typische zwerver

Is hij jou wel eens opgevallen? Die ene man die onderin de gang zit op het station van Ede-Wageningen. Typisch een zwerver. Plastic tasje naast zich, wie weet wat daarin zit. Een kartonnen doos die moet functioneren als stoel, ik moet er niet aan denken om daar de hele dag op te zitten. Een dag doorbrengen op collegestoelen bezorgt mij al wiebelende benen. Elke keer als ik weer langs hem loop, besluipt mij een onbehagelijk gevoel. Nodig ik hem uit om te komen eten bij mij thuis of zal ik gewoon doorlopen?

Tot nu toe loop ik steeds voorbij. Net als alle anderen. Ik haast mij naar de trein. Precies op tijd. Ik neem hijgend plaats op een stoel en trek mijn rits tot bovenaan dicht. Een bord warme soep zou er best ingaan. Wensend dat de reis naar huis al voorbij was, schik ik mij in een gemakkelijke houding op de stoel, terwijl de trein zich in beweging zet.

Juist op dat moment valt mijn blik weer op de vermoedelijke zwerver waar ik twee minuten geleden aan voorbij liep. Ik mijmer over zijn leven. Stel mij zo voor dat hij gevlucht is en als vluchteling in Nederland is gekomen, afgaand op zijn zongebruinde huid. Mogelijk lust hij ook wel een bord soep. Ik schat hem rond de 50 jaar oud. Mijn vader is ook ongeveer zo oud. Wat als hij mijn vader geweest zou zijn?

 “Ik voel mij schuldig, en niet verantwoordelijk.”

Wat is goed of fout? Wees gerust, ik ga hier geen oordeel over uitspreken. Het maakt mij wel steeds opnieuw bewust van hoe veel ongelijkheid er is in deze samenleving. Enerzijds voel ik mij schuldig, omdat ik een opdracht voel om de ander te helpen. Anderzijds vergelijk ik mij met ieder ander op het station, anderen die ook allemaal doorlopen. Ik voel mij niet voldoende verantwoordelijk en weet niet of ik hem kan vertrouwen.

Op het moment dat ik de trein uitstap neem ik mij voor om moed te verzamelen om deze naaste uit te nodigen voor een maaltijd. Het gaat er niet om wie ik als mij naaste beschouw, maar of de ander mij als zijn naaste beschouwt. Met dit voornemen neem ik de volgende keer een bak soep mee naar het station.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *