Dutch

Erika

Stille mars

Al een half uur sta ik te stampen op de grond, in poging om mijn ijskoude voeten warm te krijgen, te midden van de berenkoude sneeuw. Om mij heen staan nog vijftig andere loyale mensen te wachten op de bus, die op zich laat wachten. Maar, wij allemaal hebben één doel, één missie vandaag en die gaan we volbrengen. De kou gaat ons niet stoppen. Wij gaan niet afwijken van ons plan. Wij staan voor het leven!

Elke winter wordt er een stille Mars voor het Leven georganiseerd in Den Haag. Op deze dag staat het levensbegin en het levenseinde centraal. In deze blog neem ik je mee naar de keer dat ik hiervoor in stilte gelopen heb, om een signaal af te geven.

We wachten met een grote groep mensen op de bus om te vertrekken naar den Haag. Iedereen probeert zich enigszins voor te bereiden op de ijzige kou die we vandaag gaan trotseren op straat. Hier en daar liggen nog bergjes witte sneeuw in de bermen van de weg. Ik heb drie paar sokken aangetrokken en een thermosfles warme bouillon en dampende koffie mee, om niet te veranderen in een koude kikker. Vandaag is mijn missie: stil staan bij het Leven en daar in stilte voor vechten.

Aangekomen in Den Haag ben ik blij dat ik een paraplu bij me heb. Langzaamaan stappen er duizenden mensen uit de bussen die af en aan rijden. Iedereen verzamelt zich op het veld voor het podium.

We gaan niet de hele stil zijn. We verzamen ons met duizenden mensen op het Malieveld in Den Haag. Er is een podium opgezet waar sprekers het doel voor vandaag bekend maken, vrouwen hun waardevolle getuigenis geven en er muziekinstrumenten klaar staan om onze Schepper te prijzen. We zingen het lied van Christiaan Verwoerd: ‘Herstel ons’.

“U wilt het leven en niet de dood.

Ook voor de baby’s in de moederschoot.

U hebt hen geschapen.

U bent zelf hun Maker.

Heer, ontferm U over hen.

(…)

Breek door de duisternis heen met Uw licht,

Als een straal van de zon, dwars door de grijsheid van wolken.”

Precies op dit moment schijnt de zon met haar prachtige, schitterende stralen door de grijze, druppel loslatende wolken heen. Ik voel mijn hart een sprongetje maken. Joy overstemt mijn emoties en ik ontvang met een gelukkig gevoel de knipoog van God. Een diepe, indringende zucht van opluchting, dankbaarheid en happiness ontsnapt over mijn lippen. Hij is erbij. Mijn Maker. Onze Maker. Schepper van alle mensen die om mij heen staan op dit enorme grasveld. Thank You Lord.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *