Dutch

Wilma

Dit doe ik voor de praatjes

Nog geen 300 meter lopen bij mijn huis vandaan staat een leuk oud huis. Nouja, het ziet er vooral oud uit door alle ‘troep’ die buiten staat. Als je rondkijkt zie je beelden, kabouters, oude fietsen, manden, potten en ga zo maar door. Op het hek pronkt een bordje: ‘Hier waak ik’.

Met dat ik het hek doorloop bedenk ik me dat ik die hond nog nooit ergens gezien heb. Zou hij eigenlijk wel bestaan? Ik loop zo’n 10 stappen en open de groene houten deur. Binnen is het grotendeels donker: één lamp staat aan. Op een of andere manier voelt het altijd een beetje stiekem als ik hier naar binnen loop.

Wat ben ik aan het doen? Ik ben aan het eieren halen. De beste man van deze woning en schuur heeft altijd kippen gehad. Totdat -jaren geleden- de vergunning niet meer verstrekt was. “Maar met de eierenverkoop ga ik door!”

Zo stond ik daar met een tas vol lege eierendozen. Het merendeel zijn dozen die mijn ouders overhadden. Ze wisten dat ik er iemand blij mee kon maken. 8 dozen wilde ik graag weer vullen. Eieren gaan hier snel genoeg op!

“Ze wisten dat ik er iemand blij mee kon maken.”

Terwijl ik de 60 eieren een voor een pak hoor ik geschuifel achter mij. Daar kwam de man. Je mag eieren pakken wanneer je maar wilt, als je maar het geld netjes in het potje doet. Nu kwam hij toch even kijken.

“Dankjewel dame voor de vele dozen! Daar wordt ik erg blij van.” Yes, ik had ze niet voor niets verzameld. Ik vroeg me af hoe hij eigenlijk aan al die eieren kwam. “Ja, die haal ik hier in de buurt.” En blijft u dan gewoon heen en weer rijden? “Ja dame, ik doe dit voor de praatjes.”

Wat was ik blij dat ik even de tijd had.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *