Dutch

Met betrekking tot de kloof tussen normaal en normaal

Iedereen heeft in zijn dagelijkse leven dingen die hij/zij heel normaal vindt. Wat doet u normaalgesproken op een dag (zonder dat je er verder bij na hoeft te denken)?

Ik heb elke dag mijn dagelijkse routines zoals kat voeren, bed opmaken, stofzuigen, koffie en licht ontbijt. Bij dat ontbijt lees ik dan eerst een stuk bijbel of een bijbel tekst via mijn bijbel app.

Is dit ook normaal als u het vergelijkt met andere mensen? Waarom wel/niet?

Dat zijn voor mij de normale dingen elke dag, echter ik besef dat niet iedereen op deze planeet

Zo zijn dag begint of maar kan beginnen.

En voor mijzelf zijn deze dagelijkse handelingen ook niet altijd vanzelfsprekend geweest.

Zit er verschil tussen hoe u deze normale dagelijkse dingen beleeft en hoe andere mensen ze beleven?

Voor mij zit er een verschil tussen ja. Ikzelf heb lange tijd een ontregelde en onzekere levenswandel gehad. Daar moet je bij denken aan criminaliteit en verslaving aan verschillende slechte middelen en zaken.

Wat waardeert u aan deze ‘normale’ dingen? Of heeft u misschien het idee dat u dit onderwaardeert?

Lange tijd heeft het genomen om te zijn waar ik nu ben en ‘’alledaagse routines’’ Op zich kleine wondertjes zijn voor mij. Dus onderwaarderen doe ik zeker niet. En ik denk dat ik het nu inderdaad anders beleef dan groepen andere mensen.

Wat is het verband tussen uw eigen normaal en uw sociale omgeving?

Mijn eigen normaal is steeds meer ook het normaal van mijn sociale omgeving.

Die omgeving Is stabiel, veilig en uitdagend. Onderwijzend en inspirerend op dit ogenblik. Het belang om dat in stand te houden en onderhouden is dagelijkse prioriteit voor mij, naast de zogenaamde vanzelfsprekende dagelijkse routines.

Sommige mensen hebben hele andere dingen die ze als normaal ervaren (opstaan met honger, depressiviteit, eenzaamheid en ga zo maar verder). Wat gunt u zulke mensen?

Ik gun ieder mens vooral vrijheid van angst, frustratie, stress, eenzaamheid en ziekte.

Het blijkt dat er enorm veel manieren zijn om verslaafd, angstig en ziek te zijn of worden.

Dat begint voor mij allemaal met oneerlijkheid oftewel leven met te veel leugens en onwaarheden.

Hoe is volgens u het verschil tussen uw eigen normaal en het normaal van bovengenoemde mensen ontstaan?

Vaak is het begin, de opvoeding en jeugd in het gezin, gelegenheid, scholing, vrede en

Veiligheid de grootste invloed op een leven. Als daar in het begin iets verkeerd bij gaat dan is mijn ervaring dat dat zich later openbaart in een aangetast leven. En vaak openbaart dat zich via gebrokenheid, isolatie, kwetsbaarheid, afscheiding van relaties en zo nog een aantal negatieve zaken.

Wat is het verband tussen ‘wat je als normaal ervaart’ en geluk?

Wat ik als normaal ervaar is lange tijd alleen dat geweest voor mij. ‘’Normaal’’. Punt. Geen verband anders dan het gevoel iets te verdienen of presteren. En aan de hand daarvan geluksgevoel. Echter nu leer ik in mijn leven dat sommige van de normaalste, vanzelfsprekende zaken en situaties een geluk factor hebben die ik eerder niet zo zag of beleefd heb.

Wat kunnen wij vanuit Bijbels perspectief voor bovengenoemde mensen betekenen?

Gewoon elke dag weer de Genade en Liefde te krijgen van de Schepper en de Schepping en daar ook meer en meer interactie mee krijgen, is van een andere orde van leven en gelukkig zijn. Voor mij is het duidelijk dat dat het enige soort gelukkig zijn is wat niet schadelijk is. En eeuwigheid waarde heeft. Daarvan getuigen bij alle gelegenheden waar ik bij aanwezig mag zijn, hetzij als voorlichter hetzij als ervaringsdeskundige, is wat ik vanuit bijbels perspectief mag en kan doen. Daar groei ikzelf ook van en bouw ik mee aan het toekomstige Koninkrijk van God en Zijn Kinderen. De dingen die wij met zijn allen voor normaal aanzien zijn helemaal niet zo normaal. Alles in deze schepping is eigenlijk boven normaal en niet te vatten in het woord normaal of een ander enkel woord.