Dutch

Krista

De directeur

Ding dong! Er werd aangebeld bij het kantoor van Ontmoeting in Rotterdam-centrum. Op de camera zag ik een kale man met een grote, donkere baard staan. Hij was informeel gekleed en had tatoeages. “Goedemorgen,” zei ik over de intercom. “Ja, hallo, ik heb een afspraak,” was het antwoord. Ik dacht onmiddellijk: deze cliënt heeft een afspraak met één van de woonbegeleiders die boven werken. Dan moet hij één van de andere bellen gebruiken, zodat hij hen te spreken krijgt. Ik vroeg dus met wie hij een afspraak had, zodat ik hem de juiste bel kon aanwijzen. “Ik weet de naam niet meer,” zei hij. Tja, dat maakt het er natuurlijk niet gemakkelijker op. “Maar hij is de directeur,” voegde hij toe. Nu heeft Ed van Hell zijn kantoor in Houten, dus het verhaal werd alleen maar vreemder. Ik dacht op dat moment dat dit een bezoeker van onze inloop van de overkant van de straat was, die een klacht wilde indienen bij ‘de baas’. Ik probeerde de man wat af te poeieren.

Na nog enig heen en weer praten via de intercom (niet de meest handige manier van communicatie), bleek dat de man een afspraak had met de regiodirecteur, die inderdaad in ons pand zit. De man was helemaal geen cliënt, maar een medewerker van een organisatie uit ons netwerk. En ik had de afspraak nota bene zelf gemaakt (weliswaar per mail), want in die tijd deed ik nog veel agendabeheer. Toen het de man eindelijk gelukt was om binnengelaten te worden, bleek de baard overigens een netjes getrimde hipsterbaard, maar dat zie je niet op de camera 😉

Je hebt het vast al vaker gehoord: een eerste oordeel vormen over iemand gaat razendsnel. Iemands uiterlijk, kledingstijl, houding… We peilen het allemaal binnen een paar seconden en vinden er van alles van. Nu is een eerste inschatting van wie je tegenover je hebt niet per se verkeerd, maar onvermijdelijk en zelfs nuttig. Het gaat natuurlijk vooral mis wanneer de inschatting een oordeel wordt en het beïnvloedt hoe je de ander behandelt.

Als medewerker van Ontmoeting ‘ontmoet’ je soms de meest bijzondere mensen. Dan is de werkelijkheid vaak anders dan je eerste inschatting. Grote, gevaarlijk uitziende mannen zijn vaak ontzettend aardig. Kleine, onschuldig ogende vrouwen schelden je soms de huid vol. Een man met een oer-Hollandse voornaam sprak zo slecht Nederlands dat ik hem helaas niet heb kunnen volgen toen hij zijn visie op de situatie in Syrië gedetailleerd uiteen zette. En mensen met de meest onuitsprekelijke namen spreken soms accentloos Nederlands.

Maar ook hier geldt dat hoogmoed voor de val komt. Je denkt dat je inmiddels niet meer zo snel oordeelt, maar of die man met de afspraak met de regiodirecteur zich nou zo welkom voelde bij mij…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *