Dutch

Gijsbert

Respect

Jij en ik, wij zitten samen op een bankje in Israël, het land van twee volken maar toch eigenlijk één. Hier lopen veel toeristen, maar de echte inwoners zijn nakomelingen van Abraham. En ik zeg je: wij kunnen veel leren van deze mensen.

Het is jammer dat wij de taal niet begrijpen. Af en toe zou ik dat wel willen. Ik ken een paar woorden en soms herken ik ze ook. Wat deze mensen ontzettend goed kunnen, is agressief overkomen (in mijn ogen). Zelfs tegen hun eigen moeder. Ze schreeuwen. Ja, ook tegen hun moeder. Nogmaals jammer dat we niet begrijpen wat ze dan zeggen. Misschien is het wel helemaal niet zo erg als dat het overkomt. Toch zie ik het aan als respectloos.

Wij zitten aan een tafel. Het is gedekt, tjokvol met allerlei schaaltjes. Het lijkt wel tapas. Ik krijg een keppeltje op mijn hoofd. De zoon van onze gastvrouw staat op en begint te zingen uit een boekje. Hij heeft net zijn handen gewassen voordat hij dit boekje pakte. Na heel wat zingen en ontzettend snel praten is hij klaar. Gooit hij het boekje op tafel om gelijk te gaan eten? Nee. Met alle respect kust hij het boekje en geeft het aan zijn vrouw. Ook zij gaat haar handen wassen. En ook zij kust het boekje als zij klaar is. Een respectloos volk? Geen sprake van. Nog nooit heb ik zoveel respect gezien voor een boek. Toen ging ik denken: hoe ga ik eigenlijk om met mijn eigendommen? Hoe ga ik om met mijn moeder? Hoe ga ik om met mijn Bijbeltje? En met mijn gasten? Hoe ga ik om met mijn niet wetende en niet begrijpende medemens?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *