Dutch
Als ex-klant van Ontmoeting kan ik een paar dingen over zeggen over Together, en ik hoop dat de jongeren dat meenemen als ze dit lezen.

1  Het is hart verwarmend en hardheid van hart brekend als jongeren zich organiseren en inzetten voor  hun naasten. Vooral als die naasten zich in de knel bevinden en vast lopen in hun leven en alle vertrouwen in dat leven kwijt zijn.

2   Het is voor die mensen zeer bemoedigend om te zien en weten dat jongeren in actie komen en zich op allerlei manieren laten horen. 

3   Het is tevens een voorbeeld en opleving wat je als christelijke jongere voor je naaste, generatie overspannend , kunt betekenen.

4   Er is een hele wereld waar image, ego, geld, prestatie en presteren super belangrijk schijnen te zijn. En we zijn allemaal kwetsbaar en worden in  verleidingen gebracht. Om te zien dat  christelijke jongeren zich inzetten op scholen en in kerkelijke gemeenschappen geeft mij een blijmoedig en vrijmoedig  impuls dat er ook een tegen beweging is.

5  Dat er ook een wereld bestaat die  waard is om voor te vechten, vasthoudend in te zijn, ook als het moeilijk wordt en juist als het moeilijk wordt. In die wereld vindt je mensen, jongeren, die je steunen en naast je staan ,belangeloos en niet veroordelend.

6   Daardoor kon ik als vast gelopen mens mezelf weer verbinden en verbonden voelen.  Dat is zoveel waard, dat is onschatbaar en zeer waardevol voor mij geweest in mijn weg van duisternis naar een lichtere wereld.

7   En heeft me dichter naar God en Dienen gebracht, dat is wat Together voor mij doet en met mij doet. Daar een onderdeel van te zijn geweest en zoals het nu geheel door jongeren verder gebracht wordt is 1 van de grootste zegeningen voor mij en voor de toekomst.

Dit verhaal is in het kort ook te lezen in Post, de publicatie van Stichting Ontmoeting. Druk op de knop hieronder en zoek naar de Post van november 2019.

Kijk deze vlog om een indruk te krijgen!

Je zit gevangen en hebt nergens meer controle over. Alles wordt voor je bepaald….Hopelijk een gevoel dat je niet kent.
Wil jij een uitdagende ervaring opdoen en daardoor iemand helpen?

Tijdens de Experience zit jij 1 nacht vast in gevangenis De Vrije Wolf in Utrecht. Behoorlijk realistisch dus. Voor deze nacht achter de tralies laat jij je sponsoren. Natuurlijk krijg je van ons tips zodat je een mooi bedrag op kan halen. Aanmelden en meer info op ontmoeting.help/experience

Op 18 april hebben wij onze eerste jongerenavond gevierd. Misschien was jij aanwezig, misschien ook niet! Maar geen zorgen. Het is allemaal gefilmd. Kijk de filmpjes hieronder!

Ed van Hell
Arjen ten Brinke

Ontmoeting en Together

De Experience wordt georganiseerd door Stichting Ontmoeting en Together samen. Weet je nog dat vorig jaar iemand de isoleercel in moest? Dat was Gijsbert, nu het gezicht van Together. Dit doet hij samen met Wilma, Erika en nog heel wat jongeren! Het is een aanrader om hen te volgen op instagram om op de hoogte te blijven van de Experience en andere toffe updates!

Er is een besloten insta account waar je, na aanmelding voor de Experience, toegang voor krijgt. Hier staan tips en tricks om zoveel mogelijk geld op te halen. Dan kan je gelijk de andere deelnemers een beetje leren kennen.

Twee gezichten

Ik zie hem nog zo zitten. Muts op, jas aan, in de huiskamer op de bank. Bevroren, en tegelijk klaar om te vertrekken. Waarheen…? Hij heeft geen idee. Martijn (fictieve naam) staat stijf van de angst. Hij heeft net verteld over de gruwelijke dingen die hij heeft meegemaakt als kind. Dit verhaal is wel even wat anders dan de grote verhalen die hij normaal vertelt. Veel landen mag hij niet meer in vanwege openstaande zaken en de drugssmokkel die hij heeft gedaan.

Een masker draagt hij, om het verdriet dat erachter schuil gaat te kunnen handelen. De grote verhalen verhullen de pijn die hem is aangedaan. Hij heeft wat tijd nodig, en het lukt uiteindelijk weer om contact te maken. De pijn blijft, maar Martijn zoals we kennen komt terug. Het zijn belangrijke stappen naar stabiliteit in zijn leven! Door naast hem te gaan staan brokkelt het masker langzaam af.

Het is één van de verhalen van de mannen die wonen in Epe. Niet iedereen heeft een heftig verhaal, maar veel mannen hebben al vanaf jongs af aan een achterstand in het leven. Ze groeien op in ‘de achterstandswijk’, hebben een licht verstandelijke beperking en verslaafde ouders. Soms is voor hen Ontmoeting in Epe de eerste plek waar ze echte aandacht krijgen. En worden erkend als mens.

Dit is het verhaal van een hulpverlener uit Epe

Locatie en tijden

Locatie
De Vrije Wolf, Wolvenplein 27 in Utrecht

Tijden
Vrijdag 20 september moet jij je melden tussen 17.00 en 17.45 uur. 
Zaterdag 21 september word je rond 12.00 uur weer vrijgelaten.

Help de gevangenissen vol te krijgen

Een vreemde oproep, maar voor dit doel mag het! Help jij mee om zoveel mogelijk jongeren deze unieke ervaring te geven?

Het helpt als je jouw persoonlijke ervaring deelt (zonder spoiler alert natuurlijk!!) over deze lifechanging Experience. Je kan de flyer online delen, of mensen verwijzen naar de aanmeldpagina voor meer info. 

Zelf aanmelden mag natuurlijk ook!

Bekijk onze teaser

Wij zijn oh zo blij met het liedje dat Jildou voor ons geschreven heeft! Het is echt een topper. Geschreven vanuit het perspectief van iemand die geholpen wordt. Diegene vind het eerst een beetje awkward om er over te praten maar uiteindelijk is diegene wel heel erg dankbaar voor de aandacht die ontvangen is. En logisch ook! Wat is mooier dan er voor iemand er kunnen zijn?

Het christelijk aspect van het liedje is dan wel moeilijk te horen maar is er zeker. Onze God heeft heel veel eigenschappen. Meer dan wij kunnen omvatten. Meer dan wij ooit zullen begrijpen. Een van Zijn eigenschappen is liefde. Love. Love is always on our side. En dat is zo, al lijkt het soms niet zo. God heeft het beste met ons voor. Voor jou, mij en de mensen om ons heen. Laten wij die liefde uitstralen naar de mensen om ons heen!

Tekst

Hierbij de lyrics van het liedje:

I don’t like to bring it up, don’t like talk about a time when everything went wrong,

But now I got to, though, I don’t know where to start, let’s say:

Once upon time I was everything I’m not, no.

It was no use, no place that I could go to.

Life was but a dream and I never thought I’d find you,

I never thought you’d come around.

Thank you, for reaching out your hand,

You looked me in the eye,

And then you helped me up again,

Thank you, you put yourself aside.

You saved me when you gave me just a little of your time.

Thank you.

I don’t like to say a lot, scared of what they’d think of me if they knew where I was, but

This time, I had to bring it up, I had to tell the world that I got saved by love.

Cause when I drowned, that’s when you came around.

Life is throwing stones sometimes,

Everybody’s bruised inside.

But together we’ll be fine.

Love is always on our side.

Met betrekking tot de kloof tussen normaal en normaal

Iedereen heeft in zijn dagelijkse leven dingen die hij/zij heel normaal vindt. Wat doet u normaalgesproken op een dag (zonder dat je er verder bij na hoeft te denken)?

Ik heb elke dag mijn dagelijkse routines zoals kat voeren, bed opmaken, stofzuigen, koffie en licht ontbijt. Bij dat ontbijt lees ik dan eerst een stuk bijbel of een bijbel tekst via mijn bijbel app.

Is dit ook normaal als u het vergelijkt met andere mensen? Waarom wel/niet?

Dat zijn voor mij de normale dingen elke dag, echter ik besef dat niet iedereen op deze planeet

Zo zijn dag begint of maar kan beginnen.

En voor mijzelf zijn deze dagelijkse handelingen ook niet altijd vanzelfsprekend geweest.

Zit er verschil tussen hoe u deze normale dagelijkse dingen beleeft en hoe andere mensen ze beleven?

Voor mij zit er een verschil tussen ja. Ikzelf heb lange tijd een ontregelde en onzekere levenswandel gehad. Daar moet je bij denken aan criminaliteit en verslaving aan verschillende slechte middelen en zaken.

Wat waardeert u aan deze ‘normale’ dingen? Of heeft u misschien het idee dat u dit onderwaardeert?

Lange tijd heeft het genomen om te zijn waar ik nu ben en ‘’alledaagse routines’’ Op zich kleine wondertjes zijn voor mij. Dus onderwaarderen doe ik zeker niet. En ik denk dat ik het nu inderdaad anders beleef dan groepen andere mensen.

Wat is het verband tussen uw eigen normaal en uw sociale omgeving?

Mijn eigen normaal is steeds meer ook het normaal van mijn sociale omgeving.

Die omgeving Is stabiel, veilig en uitdagend. Onderwijzend en inspirerend op dit ogenblik. Het belang om dat in stand te houden en onderhouden is dagelijkse prioriteit voor mij, naast de zogenaamde vanzelfsprekende dagelijkse routines.

Sommige mensen hebben hele andere dingen die ze als normaal ervaren (opstaan met honger, depressiviteit, eenzaamheid en ga zo maar verder). Wat gunt u zulke mensen?

Ik gun ieder mens vooral vrijheid van angst, frustratie, stress, eenzaamheid en ziekte.

Het blijkt dat er enorm veel manieren zijn om verslaafd, angstig en ziek te zijn of worden.

Dat begint voor mij allemaal met oneerlijkheid oftewel leven met te veel leugens en onwaarheden.

Hoe is volgens u het verschil tussen uw eigen normaal en het normaal van bovengenoemde mensen ontstaan?

Vaak is het begin, de opvoeding en jeugd in het gezin, gelegenheid, scholing, vrede en

Veiligheid de grootste invloed op een leven. Als daar in het begin iets verkeerd bij gaat dan is mijn ervaring dat dat zich later openbaart in een aangetast leven. En vaak openbaart dat zich via gebrokenheid, isolatie, kwetsbaarheid, afscheiding van relaties en zo nog een aantal negatieve zaken.

Wat is het verband tussen ‘wat je als normaal ervaart’ en geluk?

Wat ik als normaal ervaar is lange tijd alleen dat geweest voor mij. ‘’Normaal’’. Punt. Geen verband anders dan het gevoel iets te verdienen of presteren. En aan de hand daarvan geluksgevoel. Echter nu leer ik in mijn leven dat sommige van de normaalste, vanzelfsprekende zaken en situaties een geluk factor hebben die ik eerder niet zo zag of beleefd heb.

Wat kunnen wij vanuit Bijbels perspectief voor bovengenoemde mensen betekenen?

Gewoon elke dag weer de Genade en Liefde te krijgen van de Schepper en de Schepping en daar ook meer en meer interactie mee krijgen, is van een andere orde van leven en gelukkig zijn. Voor mij is het duidelijk dat dat het enige soort gelukkig zijn is wat niet schadelijk is. En eeuwigheid waarde heeft. Daarvan getuigen bij alle gelegenheden waar ik bij aanwezig mag zijn, hetzij als voorlichter hetzij als ervaringsdeskundige, is wat ik vanuit bijbels perspectief mag en kan doen. Daar groei ikzelf ook van en bouw ik mee aan het toekomstige Koninkrijk van God en Zijn Kinderen. De dingen die wij met zijn allen voor normaal aanzien zijn helemaal niet zo normaal. Alles in deze schepping is eigenlijk boven normaal en niet te vatten in het woord normaal of een ander enkel woord.

Met betrekking tot de kloof tussen normaal en normaal

Iedereen heeft in zijn dagelijkse leven dingen die hij/zij heel normaal vindt. Wat doet u normaalgesproken op een dag (zonder dat je er verder bij na hoeft te denken)?

Eten koken

Is dit ook normaal als u het vergelijkt met andere mensen? Waarom wel/niet?

Ik denk niet dat het heel normaal is, omdat ik de indruk heb dat het vaak de echtgenote is die dit werk doet.

Zit er verschil tussen hoe u deze normale dagelijkse dingen beleeft en hoe andere mensen ze beleven?

Ja, ik denk van wel. Juist tijdens het eten koken verwerk ik mijn hele dag. Alle indrukken die op  me af zijn gekomen, verwerk ik tijdens deze ontspannende activiteit. Ik moet wel blijven opletten, anders gaat één en ander fout.

Wat waardeert u aan deze ‘normale’ dingen? Of heeft u misschien het idee dat u dit onderwaardeert?

Het is een volledig eigen keuze van me. Ik kan niet aangeven wat ik daaraan waardeer, maar ik geniet ervan omdat ik op dat moment op een – voor mijn –zeer ontspannen wijze de gebeurtenissen van de dag kan verwerken.

Wat is het verband tussen uw eigen normaal en uw sociale omgeving?

Deze vraag begrijp ik niet en is daarom niet te beantwoorden voor me. Het zou kunnen zijn dat je bedoelt dat de sociale omgeving het niet gebruikelijk vind dat een man eten kookt… maar daar heb ik geen last van.

Sommige mensen hebben hele andere dingen die ze als normaal ervaren (opstaan met honger, depressiviteit, eenzaamheid en ga zo maar verder). Wat gunt u zulke mensen?

Laat ik voorzichtig zijn, want ik ben dan geneigd om door mijn bril naar de ander te kijken en hen bijvoorbeeld eten, optimisme, gemeenschap enz. te gunnen. Dat is dan vanuit mijn perspectief bezien. Eigenlijk gun ik hun dat er mensen zijn die in liefde naast hen gaan zitten. Kwetsbare mensen die er voor de ander zijn. Dat komt over als een goedkope en makkelijk antwoord, maar de praktijk daarvan is buitengewoon moeilijk.

Hoe is volgens u het verschil tussen uw eigen normaal en het normaal van bovengenoemde mensen ontstaan?

Ik zou het niet weten, want op een gegeven moment weet ik niet meer wat normaal is. Daarbij komt dat ik me dan eerst in de ander wil verdiepen en een beeld van hun leefwereld moet vormen.

Wat kunnen wij vanuit Bijbels perspectief voor bovengenoemde mensen betekenen?

Er zijn voor de ander en niet klaar willen staan met allerlei antwoorden en oplossingen… Er zijn voor de ander in alle kwetsbaarheid van ons menselijk bestaan.

Met betrekking tot de kloof tussen normaal en normaal

Iedereen heeft in zijn dagelijkse leven dingen die hij/zij heel normaal vindt. Wat doet u normaalgesproken op een dag (zonder dat je er verder bij na hoeft te denken)?

Ik word wakker en kus mijn vrouw. De dag begint al meteen met liefde geven en ontvangen. Daarna loop ik naar beneden en kom ik onze 5 kids tegen die ik groet en hug. Daarna eten, kinderen naar school, naar het werk en weer naar huis. Soms koken, er voor de kinderen en mijn vrouw zijn en ’s avonds weer naar bed. ? Niet zo origineel he? Maart ja daarom is het ook ‘normaal.’

Is dit ook normaal als u het vergelijkt met andere mensen? Waarom wel/niet?

Nee, zeker niet. Ik werk voor een mensenrechtenorganisatie die mensen bevrijd uit slavernij. Daarbij kun je denken aan families in steengroeves, kinderen in cyberseksbordelen, en kinderen in de visindustrie in Ghana. Mensen in armoede die niet beschermd worden voor het geweld. Puur en alleen omdat zij arm zijn. Veel mensen op de wereld hebben geen werk, eten niet of nauwelijks en hebben vanwege omstandigheden niet geleerd liefde te geven en te ontvangen. Maar vooral het feit dat ik dingen in VRIJHEID doe is heel bijzonder. En niet vanzelfsprekend.

Wat waardeert u aan deze ‘normale’ dingen? Of heeft u misschien het idee dat u dit onderwaardeert?

Dat ik gezegend(!) ben met deze dingen en het niet per se normaal is. Dat wat voor mij normaal is is voor heel veel mensen op deze wereld helemaal niet normaal. Ik moet dat iedere keer tegen mezelf zeggen en dat doe ik ook steeds heel bewust. Ook tegen mijn kinderen.

Wat is het verband tussen uw eigen normaal en uw sociale omgeving?

De meeste dingen die ik normaal vind, zie ik ook terug in mijn sociale omgeving. Maar opnieuw: Het is niet perse normaal.

Sommige mensen hebben hele andere dingen die ze als normaal ervaren (opstaan met honger, depressiviteit, eenzaamheid en ga zo maar verder). Wat gunt u zulke mensen? Natuurlijk gun ik hen een leven zonder honger, depressiviteit, eenzaamheid enz.

Hoe is volgens u het verschil tussen uw eigen normaal en het normaal van bovengenoemde mensen ontstaan?

Lang niet altijd maar vaak heeft het te maken met de omstandigheden. Godzijdank heb ik de kansen en mogelijkheden gekregen er ‘iets van te maken’  in het leven. Maar dat is NIET vanzelfsprekend. Ik geloof dat God dit aan mij gegeven heeft om er juist(!) te kunnen zijn voor mensen die dit niet hebben. Het doet dus een appel op mijn verantwoordelijkheid.

Wat is het verband tussen ‘wat je als normaal ervaart’ en geluk?

Ik denk dat geluk niet hoeft te zitten in hoe succesvol je wel of niet bent. Vanuit bijbels perspectief zou ik zeggen: Het echte geluk, de vrede is alleen bij God zijn. Psalm 62 zegt: Alleen bij God vindt mijn ziel haar rust. Ik leer juist van mensen in armoede of die met lijden te maken hebben hoe je God kunt ontdekken in het lijden wanneer het leven misschien niet normaal verloopt of zoals je had gehoopt.

Wat kunnen wij vanuit Bijbels perspectief voor bovengenoemde mensen betekenen?

Er zijn! Nooit de andere kant opkijken maar mensen die waarde geven die ze verdienen. Gods handen en voeten zijn in deze wereld is daar zijn waar gebrokenheid is om Jezus’ liefde door te geven, desnoods met woorden.